Do popularyzacji metody na wyspach przyczyniło się wielu znakomitych wędkarzy, takich jak Steve Ringer, Andy Findlay czy Tom Pickering. Pierwsze podajniki oraz sprzęt i akcesoria do tej techniki łowienia mogliśmy kupić od takich firm jak np. Preston, Guru czy Korum. Dziś cały ekwipunek do metody możemy zakupić praktycznie u wszystkich producentów. Nawet nasze rodzime marki produkują gadżety, które w niczym nie odstają od topowych marek, a wręcz konkurują z nimi jak równy z równym.

Budowa

Częste pytanie zadawane przez wielu początkujących wędkarzy gruntowych: czym różni się podajniki od klasycznego koszyczka zanętowego? Mimo podobnej techniki łowienia, zasada działania obu elementów jest zupełnie inna.

Podajnik Method Feeder jest przeważnie płaski. Jego obciążenie znajduje się na dnie, często wyposażony jest w żeberka lub burty. Zanęta ubita jest na wierzchu podajnika. Nakładamy ją ręką i ubijamy foremką. Ląduje zawsze płasko na dnie, a zanęta tworzy chmurę nad podajnikiem. Przynęta jest ukryta na wierzchu podajnika lub w okolicy. Stosujemy tu głównie krótkie (6-10 cm) przypony, aby przynęta była jak najbliżej podajnika z towarem zanętowym.

Natomiast klasyczny koszyk zanętowy ma przeważnie kształt prostokąta i jest podłużny, ma kilka centymetrów długości. Zanętę nakładamy dłonią od dołu lub góry koszyka i poprzez ugniatanie jej ubijamy ją wewnątrz, aby nie wypadała w czasie zarzucania wędką. Zanęta przez ruch koszyczka wypłukuje się w wodzie. W tym przypadku stosujemy dłuższe przypony, często od 30 do nawet 100 cm długości. Przynęta leży w pobliżu zanęty, ale nie zawsze w tym samym miejscu.

Sposób działania

Stosowanie podajnika jest łowieniem bardzo precyzyjnym i skutecznym. Często, dzięki łowieniu z „klipem”, możemy trafiać w punkt i nęcić jedno miejsce. Nasza mieszanka to zanęta szybko pracująca, która tworzy smakowitą chmurę wokół przynęty. Ryby żerujące, wybierające towar z dna, często pobierają przynętę przez przypadek. Następuje efekt samozacięcia dzięki zastosowaniu krótkiego przyponu.

Co prawda zawsze łowię z przynętą, ale słyszałem od kolegów historie o łowieniu karpi i jesiotrów techniką Method Feeder bez założonej przynęty. Ryby żerowały w takim amoku, że wciągały do pyska pusty haczyk schowany w podajniku z zanętą.

Klasyczny koszyk zanętowy to również dobry wybór, który nie raz daje znakomite efekty. Lecz łowienie tzw. klasykiem jest nieco mniej precyzyjne. Zanęta tworzy chmurę na większym obszarze łowienia. Często ostatnie składniki zanęty wypadają z koszyka dopiero po poderwaniu go z dna. Gdy brania są delikatne, wymaga to odpowiedniego zacięcia w dobrym momencie.

Montaż zestawu (tu można dać rysunek lub zdjęcia obu zestawów)

Do związania skutecznego zestawu z podajnikiem potrzebujemy tak naprawdę jednego węzła. Wystarczy na żyłce umieścić podajnik, a za nim uwiązać łącznik do szybkiej zmiany przyponu. Może być przelotowy, tzw. gruszka, lub inline, który dzięki wpięciu w podajnik tworzy zestaw skutecznego samozacięcia. Na łączniku montujemy krótki przypon zakończony haczykiem. Przeważnie są to przypony wyposażone w gumkę do mocowania pelletu, push-stop do zakładania np. kukurydzy lub igłę, na którą możemy nabić przynętę typu kulka. Przynętą najczęściej są waftersy, czyli przynęty o zbalansowanej wyporności.

Zawodniczy i sprawdzony zestaw z koszykiem zanętowym wymaga nieco więcej wprawy do przygotowania. Bezpieczny i bezawaryjny zestaw to często połączenie głównej linki z amortyzatorem, lecz nie jest to koniecznością. Warto, zamiast tradycyjnej rurki antysplątaniowej, zastosować tzw. skrętkę. Wtedy zestaw jest delikatniejszy i pokaże nam o wiele więcej subtelnych brań. Zestawy stosowane w feederze klasycznym są …”

Piotr Bednarek na stronie 22 WW 1/26 wyjaśnia kiedy skuteczniejszy jest Method Feeder, a kiedy „klasyk”.