Materiały powiązane z hasłem: Pstrąg tęczowy

PSTRĄG TĘCZOWY

Pstrąg Tęczowy

W wodach śródlądowych Polski występuje kilka gatunków pstrągów, przy czym tylko pstrąg potokowy jest rodzimym gatunkiem. Nazwa gatunkowa pstrąga tęczowego związana jest z jego charakterystycznym wyglądem. Barwa grzbietu jest stalowoniebieska, z drobnymi, ciemnymi plamami. Wzdłuż boku ciała przebiega szeroka, różowoczerwona linia, przypominająca tęczę. Szczególnie intensywne kolory występują u samców w okresie tarła, natomiast u osobników żyjących w jeziorach lub morzu może być słabo widoczna. Ciało pstrąga tęczowego ma torpedowany kształt, z dużą głową.

Naturalny obszar występowania pstrąga tęczowego obejmuje zachodnią część Ameryki Północnej, a w Azji – rzeki wschodniej i zachodniej Kamczatki oraz uchodzące do Morza Ochockiego. W efekcie zarybień został wprowadzony do wód przynajmniej 99 krajów, zlokalizowanych na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Na obszary dzisiejszej Polski pstrąga tęczowego sprowadzono pod koniec XIX w. Obecnie występowanie tego gatunku wiąże się z obecnością dużej liczby ośrodków hodowlanych, z których część osobników ucieka do rzek. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX w. pstrągiem tęczowym intensywnie zarybiano rzeki pobrzeża Bałtyku oraz niektóre rzeki w południowym pasie Polski. W wodach śródlądowych Polski nie odnotowano naturalnego rozrodu tego gatunku. Zarybienia rzek i zbiorników zaporowych pstrągiem tęczowym zawsze kończyły się wolniejszym lub szybszym wyłowieniem większości osobników przez wędkarzy lub przemieszczeniem się do innych wód, najczęściej fragmentów rzek lub zbiorników położonych poniżej miejsca zarybienia. Niemniej w 16 europejskich krajach odnotowano naturalne utrzymywanie się populacji pstrąga tęczowego. W wielu krajach gatunek ten został umieszczony na czarnej liście inwazyjnych gatunków obcych, a zarybienia zostały całkowicie zakazane lub obłożone szczegółowymi restrykcjami dotyczącymi formy materiału zarybieniowego i miejsc uwalniania.

Podobnie jak troć, tworzy różne formy biologiczne i ekologiczne, w tym żyjące przez całe życie w rzece, jak też wędrowne. Pstrąg tęczowy jest drapieżnikiem odżywiającym się owadami, skorupiakami i rybami. Zasiedla rzeki i jeziora z chłodną, czystą i dobrze natlenioną wodą o dnie żwirowatym i kamienistym. Pod względem wymagań środowiskowych i składu pokarmu pstrąg tęczowy w bardzo dużym stopniu zbieżny jest z rodzimym pstrągiem potokowym i lipieniem. Introdukcja pstrąga tęczowego prowadzi do zmiany struktury biocenoz, m.in. poprzez konkurencyjne wypieranie gatunków rodzimych, zajmujących podobne nisze ekologiczne. Masowe występowanie pstrąga tęczowego ogranicza nisze ekologiczne rodzimych przedstawicieli ichtiofauny, ogranicza ich rozród i bazę pokarmową,
a w konsekwencji prowadzi do regresu lokalnych populacji ryb. Stwierdzono, że zakłóca rozród pstrąga potokowego pomimo odmiennych terminów tarła. Pstrąg tęczowy należy do gatunków osiągających znaczne rozmiary ciała. Maksymalna znana długość ciała wynosiła 122 cm, a maksymalna masa ciała 25,4 kg.

Dr Andrzej Kapusta

Zakład Hydrobiologii, Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie

Zdjęcia powiązane z hasłem: Pstrąg tęczowy

Brak zdjęć powiązanych z tym hasłem.