Materiały powiązane z hasłem: Amur biały

AMUR BIAŁY

Amur biały (Ctenopharyngodon idella) jest jedną z największych ryb karpiowatych. Osiąga długość do 150 cm i masę ciała 50 kg. Ciało amura białego jest wydłużone, wrzecionowate, lekko spłaszczone z boków. Torpedowate ciało kończy duża i głęboko wcięta płetwa ogonowa. Płetwy: grzbietowa, odbytowa i brzuszne mają lekko zaokrąglone tylne krawędzie. Ubarwienie jest jasne, boki oliwkowozielone, brzuch jasnożółty, a grzbiet ciemny. Ciało chronią duże i masywne łuski.

Amur biały jest gatunkiem zasiedlającym nizinne rzeki, starorzecza, zbiorniki zaporowe i jeziora. Hodowany w stawach razem z karpiem i innymi rybami karpiowatymi, czasem z nich ucieka, dlatego spotykany jest w rzekach i kanałach w pobliżu stawów karpiowych. Najczęściej występuje w miejscach płytkich, obficie porośniętych roślinnością wodną, stanowiącą jego główny pokarm. W niektórych jeziorach można obserwować amury białe „wygrzewające się” tuż pod powierzchnią wody. Jednak ryby nie opalają się w promieniach słońca, tylko jako zmiennocieplne organizmy wybierają takie strefy zbiorników wodnych, w których będą najefektywniej trawić i przyswajać pokarm. Dlatego w przypowierzchniowej strefie jezior ciepłolubne amury białe najefektywniej przyswajają ciężkostrawny pokarm roślinny. Larwy ryb słodkowodnych rzadko jedzą inny pokarm niż zooplankton. Również larwy amura białego początkowo odżywiają się zooplanktonem, ale dość wcześnie zaczynają zjadać glony i drobne cząstki roślin. Znaczenie pokarmu roślinnego w diecie amura białego zwiększa się wraz ze wzrostem. Kilkucentymetrowe osobniki tego gatunku zjadają przede wszystkim roślinność wodną. Starsze osobniki są prawie wyłącznie roślinożerne.

Naturalny obszar występowania amura białego obejmuje systemy rzeczne wielkich rzek wschodniej Azji. Północny kraniec naturalnego areału stanowi rzeka Amur płynąca we wschodniej Rosji, a południowy Rzeka Czerwona w Chinach. W drugiej połowie XX w. amura białego rozprzestrzeniono niemal po całym świecie. Do Polski został sprowadzony w 1964 roku w celu zwalczania nadmiaru roślinności wodnej w stawach i jeziorach. W naszych wodach nie rozmnaża się naturalnie, niemniej w miejscach introdukcji wprowadza duże zmiany w ekosystemach wodnych. Zjadając roślinność wodną, niszczy siedlisko, na którym wiele rodzimych gatunków ryb składa ikrę i znajduje dobre warunki do rozwoju i wzrostu. Należy też pamiętać, że roślinność wodna jest niezbędnym składnikiem naszych jezior,
m.in. ogranicza uciążliwe zakwity sinic. W naszych jeziorach amur biały jest w stanie skutecznie zjeść preferowane gatunki roślin, przyczyniając się do spadku bioróżnorodności fauny i flory.

Amur - Okres Ochronny: Brak

Amur - Wymiar Ochronny: Brak

Dr Andrzej Kapusta